Kullanıcı Beyanlı İlişkilendirme

Kullanıcı beyanlı ilişkilendirme, sizi nereden duyduklarını izlemeden çıkarsamak yerine doğrudan insanlara sormaktır. Genellikle kayıt akışındaki serbest metin ya da kısa listeli bir sorudur ve var olma nedeni şudur: izlemeye dayalı ilişkilendirme, yazılımın nasıl keşfedildiğinin büyük bir bölümünü yapısal olarak göremez. Özel bir grup sohbetindeki tavsiye, arabada dinlenen bir podcast, önceki işten bir meslektaş, bir konferanstaki sohbet. Bunların hiçbiri tıklama bırakmaz; dolayısıyla izlemeye dayalı bir rapor ya onları kaçırır ya da doğrudan ve son temas başlığına yazar, ölçülebilir olan en son şeye sessizce kredi verir. Sormak bu boşluğun bir kısmını kapatır ve ucuzdur. Aynı zamanda belirli ve öngörülebilir biçimlerde güvenilmezdir; onu süs değil araç yapan da budur. İnsanlar yanlış hatırlar ve uzun bir yolu adlandırması en kolay temasa sıkıştırır: bir yıl boyunca yazdıklarınızı okuyup sonra markanızı aratan bir alıcı, çoğu zaman aramayı yanıt olarak verir. Serbest metin dürüsttür ama toplanması zordur; sabit bir liste toplanabilir ama yanıtı biçimlendirir ve aklınıza gelmemiş bir kanalı öğrenemez. Yanıt oranları sorunun ne kadar göze çarptığına ve ne kadar isteğe bağlı olduğuna göre değişir; zorunlu kılmak, kapsamı nitelik pahasına satın alır. Bu yüzden onu mutlak gerçek değil, farklı biçimde yanlı ikinci bir ölçüm aracı olarak görün. İzlemeye dayalı ilişkilendirmeyle birlikte okuyun ve en çok ikisinin ayrıştığı yere dikkat edin; çünkü o ayrışma, izlemenizin göremediği şeyin haritasıdır. Yanıtların zaman içinde karşılaştırılabilir kalması için soruyu aynı sözlerle sorun ve ikisini tek bir sayıda uzlaştırma isteğine direnin: farklı soruları yanıtlıyorlar ve ortalamaları hiçbirini yanıtlamayan bir rakam üretir. Değerin büyük kısmını tek bir tasarım ayrıntısı taşır: soruyu kişi karar verdikten sonra sorun, öncesinde değil. Kayıt düğmesinin önüne konan bir soru size dönüşüm kaybettirir ve acelesi olan birinin yanıtını toplar.