Üretime Hazırlık İncelemesi

Üretime hazırlık incelemesi, bir hizmetin gerçek trafik taşımasına izin verilmeden önce geçmesi gereken denetimdir ve kod incelemesinden farklı bir soru sorar. Kod incelemesi bu değişiklik doğru mu diye sorar. Hazırlık ise şunu sorar: bu şey yayına alındığında onu birileri işletebilir mi — kötü davrandığında görünür mü, sahibi var mı, bilinen arızaları için bir yordam var mı, bir bağımlılık yavaşladığında çökmek yerine bozularak mı çalışır, verisi yitirilirse geri getirilebilir mi? Bunu açıkça yapmanın gerekçesi, bu soruların tümünün yayın anında kolay, sonrasında ise neredeyse imkânsız yanıtlanmasıdır; çünkü o noktada hizmet zaten müşteri taşımaktadır ve onu yazanlar başka işlere geçmiştir. Hazırlık incelemesi, ayakta kalmak için kısa kalmak zorundadır. İşe yarayan sürüm, kimsenin bitiremediği bir belge değil, her yanıtının adı konmuş bir sahibi olan bir avuç sorudur. Bozulduğunda kim çağrılıyor. Pano ne gösteriyor ve onu okuyan bir yabancı hizmetin sağlıklı olup olmadığını anlar mı. Bunun arızalanması beklenen iki üç yol nedir ve her biri için biri ne yapar. Neye bağımlı ve her bağımlılık erişilemez olduğunda bir kullanıcı isteğine ne olur. Verisinin kurtarma öyküsü nedir ve bu en son ne zaman sınandı. Arıza biçimi, incelemenin bir konuşma değil bir kapı hâline gelmesidir: hizmeti kurmamış ve onu değerlendiremeyen bir ekibin tuttuğu, beklemeli bir kuyruk. Bu, herkese ya etrafından takvim yapmayı ya da bu hizmetin aslında üretim sayılmadığını savunmayı öğretir. Böyle oluyorsa inceleme hazırlığı değil uyumu ölçüyordur ve onu kısaltmak, daha sıkı dayatmaktan iyi bir yanıttır. Aynı sorular, bir hizmet esaslı biçimde değiştiğinde yeniden sorulmaya değer; çünkü hazırlık, yayında kazanılmış bir belge değil sistemin şu anki hâline ait bir özelliktir. Yeni bir bağımlılık, yeni bir veri deposu ya da başlangıçtakinin on katı trafik edinmiş bir hizmet, incelenmiş olan şey olmaktan sessizce çıkmıştır.