Make (Integromat)

Make, 2022'deki yeniden markalaşmasından önce Integromat olarak bilinen, Zapier ile doğrudan rekabet eden ama temelde farklı bir arayüz yaklaşımı benimseyen görsel bir iş akışı otomasyon platformudur: Zapier'in doğrusal tetikleyici → eylem listesi yerine, Make otomasyonları ("senaryolar") bağlı düğümlerden ("modüller") oluşan 2D bir tuval olarak sunar ve geliştiricilerin dalları, döngüleri ve paralel yolları bir bakışta görsel olarak görmesine izin verir. Neden önemli: Make genellikle karmaşık otomasyonlar için daha güçlü kabul edilir — yönlendiricilere (router) yerleşik destek (bir akışı birden çok koşullu dala bölme), yineleyicilere (dizi verisi üzerinde döngü yapma, bir siparişteki her kalem gibi), toplayıcılara (birden çok öğeyi tekrar bire indirgeme, birkaç API sonucunu tek bir rapora birleştirme gibi) ve modül başına yerleşik hata işleyicilere (başarısızlık durumunda yeniden deneme, devam etme veya yok sayıp devam etme) sahiptir — bunlar Zapier'in ya doğal olarak sahip olmadığı ya da çoğaltmak için ücretli eklentiler/Premium uygulamalar gerektirdiği yeteneklerdir. Make'in fiyatlandırması genellikle ölçekte de daha uygundur çünkü tamamlanan görev zinciri başına değil "işlem" (her modül yürütmesi) başına ücretlendirme yapar ve ücretsiz katmanı hobi amaçlı kullanıcılar ve erken aşama geliştiriciler için daha cömerttir. Nasıl çalışır: bir Make senaryosu bir tetikleyici modülüyle (webhook, yoklama veya zamanlanmış) başlar ve bağlı modüller aracılığıyla soldan sağa (veya herhangi bir yönde) akar; her modülden gelen veri, bir değişken eşleme paneli aracılığıyla tüm alt akış modüllerine erişilebilir hale gelir — bir alana tıklarsınız ve değişken adlarını ezberlemek yerine "Modül 2'den Sipariş Toplamı"nı seçersiniz. Somut örnek — bir e-ticaret siparişini işleyen ve iki sistemde envanteri güncelleyen bir Make senaryosu: Modül 1 (Tetikleyici): Shopify'dan "Yeni siparişleri izle" webhook'u. Modül 2 (Yineleyici): bir sipariş birden çok ürün içerebileceğinden `order.line_items` (bir dizi) üzerinde döngü yapar. Modül 3 (Yönlendirici): `line_item.sku` önekine göre dallanır — "DIGI-" ile başlayan SKU'lar Yol A'ya gider (anında teslim edildi olarak işaretle, kargo yok), diğerleri Yol B'ye gider (bir Kayıt Güncelle eylemi aracılığıyla Airtable envanter tablosundan düş, ardından bir ShipStation modülü aracılığıyla bir kargo etiketi oluştur). Modül 4 (Toplayıcı, yönlendiriciden sonra yeniden birleşir): tüm kalemlerden gelen sonuçları SendGrid aracılığıyla gönderilen tek bir sipariş onay e-postasında birleştirir. Bu tür dallanma-ve-yeniden birleşme mantığı, Make'in tuvalinde görsel olarak oluşturmak kolaydır, ama Zapier'de çoğaltmak için birden çok ayrı bağlantılı Zap (veya ücretli bir özellik olan Zapier Path'leri) gerektirir. Make'in görsel tuvali ayrıca karmaşık senaryolar için hata ayıklamayı kolaylaştırır — her modül, son yürütmesinin girdi/çıktı verisini tuval üzerinde satır içi olarak saklar, böylece bir geliştirici başarısız bir çalıştırmadan sonra herhangi bir düğüme tıklayabilir ve ayrı bir günlük görüntüleyicisini karıştırmadan tam olarak hangi veriyi aldığını ve döndürdüğünü görebilir.