Sorumluluğun Sınırlandırılması

Sorumluluğun sınırlandırılması maddesi, ürünü size zarar verdiğinde satıcının ödemek zorunda kalabileceği tutara tavan koyar ve bazı zarar türlerini tamamen tazmin kapsamı dışında bırakır. Standart SaaS kurgusunun iki parçası vardır. Tavan: toplam sorumluluk, belirli bir önceki dönemde ödenen ücretlerle sınırlıdır; en yaygın hali talepten önceki on iki aydır. İstisna: taraflardan hiçbiri dolaylı, arızi, sonuç niteliğindeki ya da özel zararlardan, kâr kaybından, gelir kaybından, veri kaybından veya iş kesintisinden sorumlu değildir. Bu iki cümleyi birlikte okuduğunuzda pratik anlam netleşir. Bir satıcının kesintisi işletmenize yıllık ödediğinizden belirgin biçimde fazlaya mal oluyorsa, aşan kısım tazmin edilemez ve o tutarın büyük bölümünü oluşturacak kayıplar zaten tavandan bağımsız olarak kategori olarak dışlanmıştır. Bu bir skandal değil, yazılımın fiyatlanma biçimidir. Koltuk başına mütevazı bir ücret alan bir satıcı, sınırsız ardıl iş riskini üstlenemez; üstlenmesini gerektiren bir sözleşme çok daha pahalı olurdu. Önemli olan, tavanın bilinçli bir risk paylaşımı olduğunu görmek, aradaki boşluğu sözleşmenin sizi koruduğunu varsayarak değil sigorta ya da tasarımla kapatmaktır. Tavanın üzerinde kalan istisnalara bakın: gizlilik ihlalleri, veri koruma ihlalleri, fikri mülkiyet tazminatı ile ağır ihmal ve kasıt genellikle tavandan muaf tutulur. Hassas veri işleyen bir anlaşmada, özellikle güvenlik ve mahremiyet olayları için daha yüksek bir katsayı içeren üst tavan istemek olağan bir taleptir. Tavanın yalnızca adının karşılıklı olmadığını da kontrol edin: ödenen ücretlere bağlanmış bir tavan, satıcıyı müşteriden çok daha fazla korur, çünkü müşterinin yükümlülüğü zaten esasen o ücretleri ödemekten ibarettir.