MCP Sunucusu

MCP sunucusu, yetenekleri — çalıştırabildiği araçlar, okuyabildiği kaynaklar, sunduğu promptlar — Model Context Protocol üzerinden bir yapay zekâ istemcisine açan bir süreçtir. İstemci sunucunun ne yapabildiğini, koda gömülü bilgiden değil, bağlantı anında keşfeder. Çözdüğü sorun kombinatoriktir. Ortak bir protokol yokken her asistanın her sistemle özel entegrasyonu gerekiyordu: beş asistan ve yirmi iç servis, her biri kendi kimlik doğrulaması, şeması ve arıza biçimiyle yüz konnektör demektir. MCP bunu, uyumlu her istemcinin kullanabileceği yirmi sunucuya indirir. SaaS şirketleri için stratejik nokta dağıtımdır. Kendi MCP sunucunuzu yayımlamak, ürününüzü müşterinizin zaten kullandığı asistanın içinden çağrılabilir kılar. Bu, hem arayüzünüzden hem genel API'nizden farklı bir kanaldır — burada alıcı, sekme seçen bir insan değil, araç seçen bir ajandır. İki pratik uyarı: Sunucu gerçek yetenek açar; izinleri bir dokümantasyon sayfası gibi değil, bir API anahtarı gibi sınırlayın. Ve araç açıklamalarını arayüz sayın: model aracı açıklamayı okuyarak seçer, bu yüzden belirsiz bir açıklama, kendini 'model bizi hiç çağırmıyor' diye gösteren bir hatadır.